Janusz Korczak, a właściwie Henryk Goldszmit, bo tak się naprawdę nazywał, znany jest głównie ze swojej pracy z dziećmi. Całym swoim życiem był on zaangażowany w ich edukację i rozwój. Jego kariera zawodowa także była skupiona na dzieciach – po ukończeniu studiów medycznych specjalizował się w pediatrii. Nie opuścił ich aż do samego tragicznego końca w obozie zagłady w Treblince.
Nowoczesne podejście do wychowania było obecne również w twórczości Korczaka, było przesiąknięte nim na wskroś. Według niego dzieci mają swoje prawa, które powinny być przestrzegane. Każdy młody człowiek jest jednostką taką samą jak dorosły, jego głos powinien być wysłuchany. W ówczesnych czasach dopuszczanie dzieci do dialogu nie było tak oczywiste jak dziś. Janusz Korczak jest uważany za jednego z prekursorów takiej edukacji, skupionej na dziecięcych potrzebach i pragnieniach.
W prowadzonych przez Korczaka placówkach, między innymi założonym przez niego Domu Sierot, dzieci były przygotowywane do dorosłego życia. Jego koncepcja wychowawcza zakładała, że dzieci powinny być włączane w działalność instytucji, w związku z tym utworzone zostały dziecięce sąd, sejm, gazeta, a także specjalny system dyżurów. Taka samorządność miała od najmłodszych lat uczyć je aktywnego udziału w społeczeństwie.